De Ford Keulen (Ford FK, wat staat voor Ford Köln) is een lichte vrachtwagen uit de jaren 50, gebouwd in de Duitse Ford-fabriek. Een grote batch van deze voertuigen werd in 1954–1955 ingericht en geleverd als militaire ambulance voor het Belgische leger. Ze stonden ook wel bekend als de Ford Rhein.

Achtergrond en Productie

• Herkomst: Geproduceerd door Ford Duitsland in Keulen, als voorloper van de latere Ford Transit.

• Inzet: Het Belgische leger gebruikte de voertuigen grootschalig in de jaren vijftig en zestig als terrein- en kazerne-ambulance.

• Kenmerken: Ze waren gespoten in kenmerkend olijfgroen leger, voorzien van een rode krans met een wit kruis en ingericht voor brancards en gewondenvervoer.

Restanten en Oldtimers

• Veel van deze ex-militaire ambulances zijn na hun diensttijd uitgefaseerd en verkocht aan burgers of verzamelaars.

• Regelmatig worden overgebleven exemplaren gerestaureerd tot oldtimer of camper, en ze zijn soms te bewonderen op historische voertuigevenementen.

De militaire ambulances van het type Ford Keulen (officieel de Ford FK G39T 3500) die door het Belgische leger (ABL) werden gebruikt, zijn technisch zeer interessante voertuigen. Ze worden gekenmerkt door hun robuuste techniek en een legendarisch motortype.

De Motor: Ford V8 Flathead

Het hart van deze legerambulance is een 3.9 liter V8 Flathead-motor (zijklepper).

• Herkomst: Dit motortype werd al in de jaren 30 door Ford in de VS ontwikkeld. De motoren in deze Duitse FK-vrachtwagens kregen echter grotere kleppen om extra vermogen te genereren.

• Vermogen: Afhankelijk van de exacte militaire afstelling leverde dit blok tussen de 90 pk en 100 pk

• Kenmerkend: Typisch voor deze specifieke FK-uitvoering is dat de stroomverdeler (delco) achteraan op het motorblok is gemonteerd. De motor staat bekend om zijn soepele loop en het karakteristieke, diepe V8-geluid.

Technische Specificaties van het Voertuig

De ambulance was zwaar gebouwd om elk terrein te kunnen trotseren: [1]

• Transmissie: Handgeschakelde versnellingsbak met 5 versnellingen.

• Aandrijving: De meeste voertuigen voor het Belgische leger waren uitgevoerd als 4x2 (achterwielaandrijving), hoewel er ook 4x4-varianten bestonden.

• Gewicht: Het leeggewicht van de vrachtwagen ligt rond de 3.000 kg tot 3.275 kg, met een maximaal toelaatbaar gewicht tot wel 5.000 kg.

• Brandstof: Benzine (met een flink verbruik, wat destijds voor defensie minder een rol speelde).

Inrichting als Ambulance

De opbouw was specifiek ontworpen voor medische evacuaties op het slagveld en rond kazernes:

• Capaciteit: De achterkant was ruim genoeg voor maximaal 4 liggende patiënten (op brancards) óf 8 zittende patiënten.

• Personeel: Er was binnenin extra ruimte gereserveerd voor een arts en verplegend personeel om tijdens de rit zorg te verlenen.

Er is inderdaad nog een aantal specifieke historische en logistieke details te vertellen over hoe deze legendarische Ford FK 3500 V8 ambulances functioneerden binnen de Belgische krijgsmacht. [1, 2]

Assemblage en Productie

• Twee fabrieken: Hoewel ontworpen in Keulen, werden deze specifieke FK G39T-modellen geassembleerd door twee externe Duitse bedrijven: Meisen en Wilhelmshaven.

• Grootste bouwer: Het overgrote deel van de legerserie werd uiteindelijk gebouwd in de fabriek in Wilhelmshaven.

Logistiek en Uitfasering bij het Leger

• Duitse kazernes: Veel van deze Belgische legerambulances deden dienst bij Belgische eenheden die na de Tweede Wereldoorlog gelegerd waren in West-Duitsland (de zogenaamde Belgische Strijdkrachten in Duitsland of BSD), waaronder in de kazerne van Köln-Ossendorf.

• Lange adem: De voertuigen bleven extreem lang in actieve dienst of stonden decennialang in de strategische mobilisatiereserves. Sommige voertuigen werden pas diep in de jaren 80 officieel rijdend teruggebracht naar België voor definitieve uitfasering.